من درس می خواندم و یک چیز دیگر و همیشه این یک چیز دیگر وبال گردنم

بوده است .

بهتر است آدم همان مهندسی یا هر زهرمار دیگری را که شغلی علمی قلمداد

میشود بخواند . چون در نهایت علم بی خطر است و مثل ادبیات ، هنر و فلسفه

آدمها را به رنج نمی اندازد . ادبیات و هنر و بالاخص این دو آن مبانی ممنوعه ای

 است که چشم تو را می گشاید ، بغضت را زیاد می کند ؛ شاید از چیزی که

میبینی یا چیزی که دوست داری ببینی و یا بایست ببینی ، و این گونه است که

اندوه میخوری ، زجر میکشی و زود پیر میشوی . مثل من !

همیشه دو گروه راحت ترند : عوام و خواص . آنهایی که نمی دانند و

 آنهایی که خیلی می دانند . این وسطی ها رنج میکشند . و من از طبقه ی وسط ام .

وقتی که می دانی ، کمی می دانی ، مصائب تو شروع میشود . دیگرحتی نمی توانی

پایین بروی یعنی مثل عوام باشی ، چون بالاخره یک چیزهایی را می دانی ،

 چیزهایی را دیده ای که شاید نباید می دیدی و این دیگر همیشه با تو هست .

 همیشه و همیشه تا به ابد . 

دانه های الماس گون باران ، جوانه های زمردفام بر شاخه های پر پیچ

و بی برگ درختان ، شکوفه های سپید و صورتی ، بنفشه های سر خم کرده

 بر خاک خیس ، دستان ورزیده ی باغبان ، همه و همه پیامبر آمدنت هستند ،

آمدن تو که با قدم به قدمت زندگی و شادی را ارزانی میداری . تو که گام نهادنت

 بر هر کوی و دشت ودمن نوید زندگی ست ، باروری و بیداری .

آری تو از راه می رسی ، روز نو میشود ، درختان ، سبزه ها ، گلها ،

 کوه ها و جنگلها ، همه وهمه ، پرندگان نیز ، تو می آیی و من اینجا

 روبروی آینه به دنبال چین تازه ای در گوشه ی چشمانم میگردم .

 دستان تو طبیعت را نو میکند و دستان مرا پیر ؛ نه تو میتوانی نیایی و

 نه من میتوانم بمانم .

خوش آمدی .

آلن دو بنوا می گوید : من هیچگونه گرایشی نه به صدام دارم و نه

به رژیم بعثی عراق . با نفرت و انزجار به یاد می آورم که این رژیم

در ماه های اوت و سپتامبر 1988 چگونه مردم کرد را به طرزی

وحشیانه مورد حملات گازهای شیمیایی قرار داد . البته این رویداد ،

 افکار عمومی بین المللی را برنینگیخت ، چرا که از دیدگاه

وال استریت ، خون شهید کرد ، همان اندازه کم ارزش است

 که خون کودکان فلسطینی برای اسحق شامیر یا مرگ بابی ساندز برای تاچر .

و بعد می افزاید : .... و این امری طبیعی است چون کردها نفت ندارند !.

در ایران معمولا به آدم های منفعل و کمرو می گویند آدم خوب !

آنکس که دوستش داشتم روزی به من گفت : تو مرد خوبی هستی ،

 می خواستم بدانی....................

لعنت بر من ...

مژده باد بر خویشتن

و درود من با همرهان زمان در کشاکش جور زمانه و اهلش