شكر خدا كه اهل جدل همزبان شدند

با هم به سوي كعبه ي عزت روان شدند

شكر خدا كه گردنه گيران محترم

برگله هاي بي سر و صاحب شبان شدند

شكر خدا كه كم كمك از ياد ميرود

روزي كه پشت نعش برادر نهان شدند

شكر خدا كه مسجد و محراب شهر نيز

يكباره ـ پوست كنده بگويم ـ دكان شدند

جمعي ،‌چنان قديم ، هر آن را كه سرفراشت

قربان مادر و پدر و خانمان شدند

يعني دوباره دشمن سوگند خورده را

با استخوان سينه ي خود نردبان شدند

مانند بارهاي دگر بعد گير و دار

بر خون خويش و نعش پدر ميهمان شدند

هركس به گونه اي هدر داد آنچه داشت

يك عده هم كه سگ نشدند استخوان شدند

 

 

                                                                                                   

 

                                          كاظمي