از مادرش پرسيد : مامان اون عكس بزرگ اول اتوبان ، اون سربازه .... عكس

 كيه ؟

مادر همچنان كه فرمان را ميپيچاند بدون اينكه به عكس نگاه كند گفت :

نميدونم شايد عكس همون كسي باشه كه اتوبان رو ساخته .

كودك به لبخند شهيد نگاه كرد و انديشيد : چه آدم بزرگي بوده كه اتوبان به

 اين بزرگي را ساخته .

مادر باز دنده عوض كرد تا از ديگران عقب نماند .

به بهانه ي شهداي راه انقلاب

گفتي : (( ما بچه هامونو صدا ميكنيم ، شما بچه هاتونو . ما زن هامونو صدا ميكنيم ، شما زن

هاتونو . ما مي آييم ، شما مي آييد . ما اين ور ، شما اون ور . ما ميگيم خدا ، شما ميگيد خدا . ما

 ميگيم هر كي راسته ، بمونه ، شما ميگيد هر كي نا راسته عذاب اونو بگيره . ))

يادته اين حرفارو ؟ يادته اين قرارو ؟ خب اگه يادته پس كجان ؟ كجان بچه هاتون ؟ كجان زنهاتون

 ؟ كو خودهاتون ؟ همينيد شما ؟ ملتتون پنج تاييد ؟ ما چشمامون عوضي ميبينه يا راستي راستي

پنج تاييد ؟ سمت ما رو ببينين ؛ تا چشم ميبينه آدم وايساده ، هر چي نصراني بوده آورديم . فقط

چند تا صف پيرمرد داريم . حالا اقل كم بگو اين مردمت بيان جلوتر ، بگو بيان زير اون درخت

رو به رويي تا همديگر رو ببينيم ...

آقا ! اسقفمون ميگه تو رو روح عيسي بگو اون دو تا بچه دست هاشونو بيارن پايين ؛ بگو اون

 خانم بلند شه از زمين ؛ بگو اون بلند بالا كه شانه به شانه ات ايستاده نگاهشو از آسمون بگيره .

 اسقفمون ميگه : (( اينها كه من ميبينم اگه نفرين كنند نسلمون از زمين بر مي افته . ))

ميگه : (( بگو تسليميم .... ))

به بهانه ي 24 ذي حجه روز مباهله ي پيامبر با نصاراي نجران

پی نوشت : ادامه ی مطلب را حتما بخوانید که در ارتباط با مطالب قبلی است . .........